NjohuriTë gjitha pyetjet e reflektimit
40 pyetje për vetëreflektim islam

Shoqëria dhe mjedisi

Ryshfeti, ndotja, mirëqenia e kafshëve, lagjja

Pyetja 33

Unë e trajtoj mjedisin dhe burimet natyrore me përgjegjësi.

Burimi: Qurʾān 7:56

وَلَا تُفْسِدُوا فِی الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًاؕ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرٖیبٌ مِنَ الْمُحْسِنٖینَ ﴿7:56﴾

Shpjegimi

Ajeti është i përgjithshëm dhe jo një "varg mjedisor" specifik. Prandaj, përdorimi i përgjegjshëm i natyrës dhe i burimeve është shprehimisht një zbatim editorial Muḥāsabah i ndalimit të përgjithshëm kundër shkaktimit të dëmit dhe ligësisë.

Pyetja 34

Unë i trajtoj kafshët me respekt dhe shmang vuajtjet e panevojshme.

Burimi: Ṣaḥīḥ al-Bukhārī 3318

Përmbledhje e kuptimit të hadithit: Një grua u ndëshkua për shkak të një mace që e kishte mbyllur; ajo as nuk i dha ushqim dhe as e liroi që të gjente ushqim për vete.

Shpjegimi

Hadithi autentik tregon drejtpërdrejt se vuajtja e shmangshme e një kafshe është një çështje serioze morale. Pyetja e përqendron këtë përgjegjësi në trajtimin e vet ndaj kafshëve.

Pyetja 35

Unë nuk përpiqem të përfitoj nga ryshfeti ose ndikimi i padrejtë.

Burimi: Qurʾān 2:188

وَلَا تَاْكُلُٓوا اَمْوَالَكُمْ بَیْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوا بِهَٓا اِلَى الْحُكَّامِ لِتَاْكُلُوا فَرٖیقًا مِنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُونَࣖ ﴿2:188﴾

Shpjegimi

Ajeti përmend në mënyrë specifike ryshfetin në kontekstin e përfitimit të padrejtë. Pyetja shqyrton gjithashtu përpjekjet e krahasueshme për të ndikuar në mënyrë të padrejtë procedurat ose ata që janë përgjegjës në favorin e vet.

Pyetja 36

Unë tregoj konsideratë për fqinjët e mi dhe nuk i ngarkoj ata në mënyrë të panevojshme.

Burimi: Qurʾān 4:36

وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهٖ شَیْـًٔا وَبِالْوَالِدَیْنِ اِحْسَانًا وَبِذِی الْقُرْبٰى وَالْیَتَامٰى وَالْمَسَاكٖینِ وَالْجَارِ ذِی الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبٖیلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَیْمَانُكُمْؕ اِنَّ اللّٰهَ لَا یُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًاۙ ﴿4:36﴾

Shpjegimi

Ajeti përmend shprehimisht të afërmin dhe fqinjin e çuditshëm brenda thirrjes për sjellje të mirë. Pyetja e transferon këtë në situata konkrete të përditshme si zhurma, zonat e përbashkëta dhe toni.

Pyetja 37

Kur e kam detyrim zekatin, e jap me përpikëri.

Burimi: Qurʾān 2:43

وَاَقٖیمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعٖینَ ﴿2:43﴾

Shpjegimi

Dhënia e zekatit urdhërohet qartë në Kur’an. Kushti «kur e kam detyrim ta jap» është i rëndësishëm, sepse ky detyrim nuk vlen për çdo përdorues në çdo kohë.

Pyetja 38

Mundohem të mbaj kontakte me të afërmit e mi, edhe nëse marrëdhënia nuk është gjithmonë e lehtë.

Burimi: Qurʾān 47:22

فَهَلْ عَسَیْتُمْ اِنْ تَوَلَّیْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوا فِی الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُٓوا اَرْحَامَكُمْ ﴿47:22﴾

Shpjegimi

Ajeti paralajmëron shprehimisht kundër prishjes së lidhjeve farefisnore. Prandaj, pyetja pozitive Muḥāsabah shqyrton nëse ne vetë kontribuojmë në ruajtjen e marrëdhënieve familjare.

Pyetja 39

Unë i trajtoj njerëzit e feve ose origjinave të tjera me respekt dhe drejtësi.

Burimi: Qurʾān 60:8 + Qurʾān 49:13

لَا یَنْهٰیكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذٖینَ لَمْ یُقَاتِلُوكُمْ فِی الدّٖینِ وَلَمْ یُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِیَارِكُمْ اَنْ تَـبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُٓوا اِلَیْهِمْؕ اِنَّ اللّٰهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطٖینَ ﴿60:8﴾ یَٓا اَیُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَاُنْثٰى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَٓائِلَ لِتَعَارَفُواؕ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰیكُمْؕ اِنَّ اللّٰهَ عَلٖیمٌ خَبٖیرٌ ﴿49:13﴾

Shpjegimi

Kurani 60:8 mbart dimensionin e mirësisë dhe drejtësisë ndaj njerëzve jashtë komunitetit musliman, sipas kushteve të përmendura në ajet. Kurani 49:13 shton dimensionin e popujve dhe origjinës së ndryshme.

Pyetja 40

Edhe pa kontroll të jashtëm, unë u përmbahem rregullave që vlejnë për bashkëjetesën e përgjegjshme.

Burimi: Qurʾān 4:59 + Ṣaḥīḥ al-Bukhārī 7257

یَٓا اَیُّهَا الَّذٖینَ اٰمَنُٓوا اَطٖیعُوا اللّٰهَ وَاَطٖیعُوا الرَّسُولَ وَاُو𐻾لِی الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فٖی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُولِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَالْیَوْمِ الْاٰخِرِؕ ذٰلِكَ خَیْرٌ وَاَحْسَنُ تَاْوٖیلًاࣖ ﴿4:59﴾ Përmbledhje e kuptimit të hadithit: Nuk ka bindje në mëkat; Bindja vlen vetëm për atë që është e mirë dhe e drejtë.

Shpjegimi

Kurani 4:59 vendos bindjen ndaj autoritetit legjitim dhe në të njëjtën kohë përmend se mosmarrëveshjet duhet t'i kthehen Allahut dhe të Dërguarit. Hadithi vendos një kufi të qartë: bindja nuk vlen kur urdhërohet mëkati. Pyetja e reflektimit është një zbatim praktik i Muḥāsabah për sjelljen e përgjegjshme rregullatore, jo një miratim i plotë fetar i ndonjë ligji njerëzor arbitrar.

Bazat tona ↗

Referencat e Kuranit tregojnë suren dhe ajetin. Pasazhet gjermane, angleze dhe turke përdorin botime të dokumentuara; pjesët e shënuara mund të kenë mungesa. Njëmbëdhjetë gjuhët shtesë paraqesin ajetet arabe origjinale me shpjegime të lokalizuara. Pyetjet dhe këshillat redaktoriale nuk janë citime fjalë për fjalë.

Përkthimet dhe formulimet janë ndihmuar nga makina dhe rishikuar. Miratimi i plotë i pavarur nga folës amtarë për të gjitha versionet nuk është përfunduar. Mirëpresim njoftime për gabime dhe burime.