دروغ، شایعات، احترام، عدالت
منبع: Qurʾān 22:30
ذٰلِكَࣗ وَمَنْ یُعَظِّمْ حُرُمَاتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهٖؕ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا یُتْلٰى عَلَیْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِۙ ﴿22:30﴾قرآن به ما توصیه می کند که از اظهارات نادرست خودداری کنیم. به خصوص در جایی که حقیقت می تواند معایب شخصی داشته باشد، صداقت به یک آزمون ملموس شخصیت تبدیل می شود.
منبع: Qurʾān 49:12
یَٓا اَیُّهَا الَّذٖینَ اٰمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثٖیرًا مِنَ الظَّنِّؗ اِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ اِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًاؕ اَیُحِبُّ اَحَدُكُمْ اَنْ یَاْكُلَ لَحْمَ اَخٖیهِ مَیْتًا فَكَرِهْتُمُوهُؕ وَاتَّقُوا اللّٰهَؕ اِنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ رَحٖیمٌ ﴿49:12﴾قرآن برای هشدار دادن به غیبت، از تصاویر قوی استفاده می کند. این سؤال رفتار ما را به ویژه زمانی که فرد مربوطه نمی تواند از خود دفاع کند، آزمایش می کند.
منبع: Qurʾān 68:10–11
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهٖینٍۙ ﴿68:10﴾
هَمَّازٍ مَشَّٓاءٍ بِنَمٖیمٍۙ ﴿68:11﴾آیات به طور خاص از تهمت زدن به عنوان رفتاری مذموم یاد می کند. از نظر محاسبهٔ نفس، این به معنای بررسی این است که آیا یک بیانیه هدف خوبی را دنبال می‌کند یا به روابط آسیب می‌زند قبل از انتشار آن.
منبع: Qurʾān 17:53
وَقُلْ لِعِبَادٖی یَقُولُوا الَّتٖی هِیَ اَحْسَنُؕ اِنَّ الشَّیْطَانَ یَنْزَغُ بَیْنَهُمْؕ اِنَّ الشَّیْطَانَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُبٖینًا ﴿17:53﴾این آیه نه تنها به آنچه گفته می شود، بلکه به بهترین شیوه ممکن برای بیان آن توجه می کند. بنابراین، این سؤال لحن و بیان را نیز بررسی می کند، نه فقط محتوای واقعی.
منبع: Qurʾān 49:11
یَٓا اَیُّهَا الَّذٖینَ اٰمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ یَكُونُوا خَیْرًا مِنْهُمْ وَلَا نِسَٓاءٌ مِنْ نِسَٓاءٍ عَسٰٓى اَنْ یَكُنَّ خَیْرًا مِنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُٓوا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْاَلْقَابِؕ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْاٖیمَانِۚ وَمَنْ لَمْ یَتُبْ فَاُو𐻾لٰٓئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿49:11﴾آیه به طور خاص از تمسخر نهی می کند. حتی شوخی‌های به ظاهر بی‌ضرر نیز مستحق بررسی هستند، اگر یک فرد خاص به قیمت آنها تحقیر شود.
منبع: Qurʾān 17:23
وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُٓوا اِلَّٓا اِیَّاهُ وَبِالْوَالِدَیْنِ اِحْسَانًاؕ اِمَّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَٓا اَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَٓا اُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرٖیمًا ﴿17:23﴾مهربانی با والدین اغلب در موقعیت های کوچک روزمره نشان داده می شود: در لحن صدا، در صبر، توجه و تمایل به کمک.
منبع: Qurʾān 4:29 + Qurʾān 5:1
یَٓا اَیُّهَا الَّذٖینَ اٰمَنُوا لَا تَاْكُلُٓوا اَمْوَالَكُمْ بَیْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّٓا اَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلَا تَقْتُلُٓوا اَنْفُسَكُمْؕ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحٖیمًا ﴿4:29﴾
یَٓا اَیُّهَا الَّذٖینَ اٰمَنُٓوا اَوْفُوا بِالْعُقُودِؕ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهٖیمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا یُتْلٰى عَلَیْكُمْ غَیْرَ مُحِلِّی الصَّیْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌؕ اِنَّ اللّٰهَ یَحْكُمُ مَا یُرٖیدُ ﴿5:1﴾این دو آیه دو سوی این پرسش را در بر می گیرد: برخورد عادلانه با اموال و تجارت و الزام آور بودن قراردادها. صداقت در اینجا به معنای عدم جست و جوی منفعت به قیمت از دست دادن حقوق دیگران است.
منبع: Qurʾān 5:8
یَٓا اَیُّهَا الَّذٖینَ اٰمَنُوا كُونُوا قَوَّامٖینَ لِلّٰهِ شُهَدَٓاءَ بِالْقِسْطِؗ وَلَا یَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُواؕ اِعْدِلُواࣞ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىؗ وَاتَّقُوا اللّٰهَؕ اِنَّ اللّٰهَ خَبٖیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿5:8﴾بیزاری شخصی نباید به طور خودکار قضاوت یک شخص یا یک چیز را مخدوش کند. به ویژه درگیری ها، عدالت را به یک موضوع واقعی محاسبهٔ نفس تبدیل می کند.
منبع: Qurʾān 4:58
اِنَّ اللّٰهَ یَاْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمَانَاتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَیْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِؕ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا یَعِظُـكُمْ بِهٖؕ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمٖیعًا بَصٖیرًا ﴿4:58﴾آنچه به امانت سپرده شده است با مسئولیت همراه است. سوال ممکن است در مورد اقلام، پول، اطلاعات یا سایر مسئولیت هایی باشد که شخصی در دستان ما گذاشته است.
منبع: Qurʾān 4:114
لَا خَیْرَ فٖی كَثٖیرٍ مِنْ نَجْوٰیهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوفٍ اَوْ اِصْلَاحٍ بَیْنَ النَّاسِؕ وَمَنْ یَفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَٓاءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتٖیهِ اَجْرًا عَظٖیمًا ﴿4:114﴾این آیه به طور خاص از مصالحه بین مردم به عنوان امری پسندیده یاد می کند. بنابراین سؤال تأمل بررسی می کند که آیا مشارکت ما واقعاً تضادها را آرام می کند و روشن می کند یا جبهه های اضافی ایجاد می کند.
منبع: Qurʾān 31:18
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِی الْاَرْضِ مَرَحًاؕ اِنَّ اللّٰهَ لَا یُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍۚ ﴿31:18﴾تکبر فقط در لاف زدن آشکار ظاهر نمی شود. لحن، نگاه و رفتار با افراد کم‌نفوذ نیز می‌تواند جزء این محاسبه باشد.
منبع: Qurʾān 49:12
یَٓا اَیُّهَا الَّذٖینَ اٰمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثٖیرًا مِنَ الظَّنِّؗ اِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ اِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًاؕ اَیُحِبُّ اَحَدُكُمْ اَنْ یَاْكُلَ لَحْمَ اَخٖیهِ مَیْتًا فَكَرِهْتُمُوهُؕ وَاتَّقُوا اللّٰهَؕ اِنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ رَحٖیمٌ ﴿49:12﴾هر فرضی به طور خودکار درست نیست. این سوال بررسی می کند که آیا مفروضات منفی در مورد دیگران مبتنی بر دلایل واقعی است یا اساساً از تفاسیر خود فرد ناشی می شود.
در شواهد قرآن سوره و آیه ذکر می‌شود. متن‌های آلمانی، انگلیسی و ترکی از نسخه‌های مستندند؛ گزیده‌های مشخص ممکن است حذف داشته باشند. یازده زبان دیگر آیات عربی اصلی را کنار توضیح محلی نشان می‌دهند. پرسش‌ها و نکته‌های تحریریه نقل‌قول لفظی نیستند.
ترجمه‌ها و نگارش با کمک ماشینی تهیه و بازبینی شده‌اند. تأیید مستقل کامل همهٔ نسخه‌ها به دست گویشوران بومی انجام نشده است. از گزارش خطا و منبع استقبال می‌کنیم.